Keramiek
Bij aanvang aan de Rijksakademie is voor veel kunstenaars keramiek een relatief onbekend medium. Technisch begeleider Pieter Kemink laat daarom aan het begin van elk jaar de vele mogelijkheden aan de nieuwe residents zien. De vele tegeltjes aan de muur zijn stalen van verschillende glazuren, aan de hand hiervan kunnen zelf glazuren samengesteld worden. Naast vier verschillende basisglazuren is er een collectie van 40 kleurende oxides en pigmenten, die samen een bijna oneindig kleurenpalet opleveren. Verbonden aan de afdeling zijn er faciliteiten voor ‘warm’ glas, zoals het werken met ingesmolten glas in mallen (fusing) en vervorming in de oven. Voor geblazen glas wordt er samengewerkt met externe partijen.
Soms vormt keramiek een klein onderdeel van een grotere installatie, dan weer zijn er kunstenaars die levensgrote sculpturen maken. De grootste oven van de werkplaats kan tot ruim twee meter hoge sculpturen aan, en is daarmee een van de grootste ovens van Europa.

De afdeling keramiek werkt veel samen de afdeling grafiek, om bijvoorbeeld objecten te bedrukken met keramische transfers.
Het komt ook voor dat kunstenaars keramiek met opzet weer kapot maken, voor bijvoorbeeld een videowerk of performance. Daniel Barrocca zocht bijvoorbeeld in 2011 naar een manier om een buste in de oven zo’n temperatuurverloop te geven, dat deze moedwillig zou ontploffen. Vaak wordt op een vernieuwende manier met traditioneel materiaal gewerkt; zo maakten de architecten Anouk Vogel en Johan Selbing voor de Prix de Rome een maquette van keramiek.
Keramiek wordt veel gebruikt voor werken in de openbare ruimte. Oud-residents die opdrachten voor de openbare ruimte krijgen, komen nog weleens terug voor advies. Pieter Kemink: “Als je de juiste materialen gebruikt blijft het mooi tot in de eeuwigheid”.